“हेलो भन्छु, हाइ भन्छु,
गुड मर्निङ भन्छु, गुड नाइट भन्छु…”
हो, म शब्द खोज्छु उनको नजिक पुग्न,
भाषाभन्दा ठूलो उनको मौन मुस्कान हो।
न हाइमा छल छ, न गुड नाइटमा छल छ
यो त मनको आवाज हो, थाहै नपाई उनीतिर बग्छ।
“लुकी चोरी फोन गर्छु उनी भनेपछि भुतुक्कै मर्छु”
म समाजको आँखामा डराउँछु,
तर उनको आवाजमा बाँच्दछु
फोनको घण्टी होइन, उनको नाम सुनिने आश हो त्यो
उनी “म बिना भुतुक्कै मर्छौ” भन्छिन्
तर म बाँच्दै मर्छु
उनी विनाका प्रत्येक साँझमा,
म आफ्नो दोष बोकेर आफैं भत्किन्छु।
दिलमा उनलाई राख्छु,
घरमा श्रीमती राख्छु।
मैले घरमा जिम्मेवारी राखेको छु,
दिलमा माया राखेको छु
एकले जीवन चलाउँछ, अर्काले मन।
“कहाँ जान्छिन, के खान्छिन, कोसँग बोल्छिन…”
म खोज्दिन उनलाई नियन्त्रण गर्न,
खोज्छु केवल एक अंश अपनत्वको,
बिहे एउटा छ, तर प्रेम?
कहिलेकाहीँ सीमाभन्दा बाहिर पनि त फुत्किन्छ मन ।
“सिन्दुर पाउनु, सातफेरा घुम्नु,
कसम खानु फरक कुरा रहेछ…”
त्यसैले सिन्दुरले बाँध्न सकेन मन,
कसमले रोकेन भावना।
✍️दुर्गाप्रसाद खनाल
